Deze blog heb ik al eens gepost op mijn hyves, maar omdat niet iedereen hyves heeft plaats ik hem ook hier.
B12 en ik..
Aangezien ik niet kan slapen omdat ik me beroerd voel, toch maar weer eens een blog hierover.
De vorige blog die hierover ging heb ik verwijderd wegens een te hoog drama gehalte
I get that sometimes... Maar omdat een heleboel mensen in mijn omgeving toch niet helemaal lijken te begrijpen wat het inhoudt, hier mijn verhaal.
Goed, B12 en ik. Veel mensen die mij kennen weten dat ik een B12 tekort heb. maar wat houdt dat nou precies in voor mij en mijn omgeving?
Zo'n anderhalf jaar ben ik eindelijk met mijn klachten naar de huisarts gestapt. Ik was vaak heel erg moe, had last van duizelingen, vlagen van misselijkheid, verminderde eetlust, concentratieproblemen, verminderd geheugen en ik viel regelmatig flauw.
Na daar zo'n 3 maand mee te hebben rondgelopen heeft men mij toch kunnen overhalen om maar eens naar de huisarts te gaan
Ik heb toen bloed laten prikken en daar kwam uit dat ik een B12 tekort had. Een normale waarde ligt tussen de 150 en 700, mijn waarde was 76...
Mijn eerste gedachte was: o, wat extra fruit eten, misschien wat vitaminepilletjes. eitje!
maar nee dus.. zo werkt dat niet. Omdat de B12 niet gewoon wordt opgenomen, moest ik injecties krijgen, die de B12 dus meteen in je spieren spuiten. (joyfull)
Ik kreeg een opstart dosis injecties, 2 x per week, 5 weken lang. Na zo'n injectie voelde ik me behoorlijk beroerd en ik kon er ook goed ziek van zijn, wat dan ook heeft geleid tot een aantal keer ziekmelden op werk.
Ik merkte echter wel dat ik me er wat beter door ging voelen. De misselijkheid was weg, de constante hoofdpijn en moeheid waren ook minder. Af en toe wel een slechte dag tussendoor, maar over het algemeen had ik meer energie.
En het allerbeste was dat ik kon gaan slapen zonder de angst een hartaanval te krijgen!
Ik had namelijk al dik 2 jaar voor die tijd last van hartkloppingen, steken en druk op de borst.
en na een ziekenhuisbezoekje (te danken aan iets teveel Red Bull in combinatie met stress) heb ik een beetje die angst voor een hartaanval
overgehouden.
Hartkloppingen zijn ook een symptoom van B12 tekort en ik merkte dat het minder werd na de B12 injecties, heerlijk!
Ik heb een kleine hartritmestoornis, dus helemaal oke zal het nooit zijn, maar ik kan in elk geval normaal in slaap vallen. (zolang ik maar niet op mijn linkerzijde lig, dat kan ik dan weer niet zonder het benauwd te krijgen)
Helaas ben ik na een tijdje gestopt met de injecties, omdat ik me beter voelde. Ik hoopte dat ik 1 van de mensen was die een tekort had ontwikkeld door een tekort in het eten, maar helaas.
domme ik.
Mijn lichaam neemt de B12 gewoon niet op uit het eten (voornamelijk dierlijke producten) en dus zal ik mijn hele leven lang injecties moeten halen.
Oftewel, ik heb de ziekte van Addison-Biermer.
Nu, dik een jaar later, zijn mijn klachten alweer enkele maanden helemaal terug, wat inhoudt dat ik :
*zowat constant moe ben
*regelmatig last heb van hoofdpijn wat kan doorzetten naar migraine
*ik heb een sterk verminderde eetlust
*gewichtsverlies (daar ben ik dan stiekem wél weer blij mee)
*ik heb snel spierpijn
*ik heb krachtverlies in mijn armen en benen (ik merk het nu heel veel op mijn werk)
*ik heb vaak last van hartkloppingen of steken bij mijn hart (gelukkig kom ik nog wel gewoon goed in slaap)
*ik heb last van stemmingswisselingen en voel me snel down.
*ik kan me soms slecht concentreren
*kom niet uit mijn woorden of kan niet op sommige woorden komen.
*ik vergeet namen of dingen die ik net nog gedaan heb
*sinds 2 weken heb ik last van tintelingen in mijn benen en voelt het soms alsof ze elk moment kunnen doorzakken.
En zo zijn er nog wel meer dingen.
Dus als je me net 2 dagen geleden hebt verteld over die ontzettend leuke gozer, vergeef me dan dat ik zijn naam niet meer weet.
Als je een heel verhaal aan het vertellen bent, denk dan niet dat het me niets interesseert, ik kan me gewoon slecht concentreren.
En als ik me 'weer eens ziekmeld' op werk, geloof me dan als ik zeg dat ik dat liever ook niet deed. Ik zou ook veel liever gewoon mijn werk doen zonder klachten!
Ik zou ook veel liever niet steeds moe zijn, niet steeds hoofdpijn hebben en gewoon genoeg energie hebben voor dingen. Maar die heb ik op het moment gewoon niet.
Het liefste laat ik het ook niet merken, maar geloof me: ik ben elke dag moe en ik heb bijna elke dag wel hoofdpijn of duizelingen, misselijkheid en een gevoel van zwakte.
Ik hoop dat ik het voor jullie nu weer ietsje duidelijker heb gemaakt
voor meer info: http://stichtingb12tekort.nl/informatie/faq
Linda.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten