Hallo :-)
Het vrouwtje vond dat ik na al jullie lieve woordjes, draaiende duimen en enorme steun ook wel even zelf mocht toespreken. Nou ja, dat doe ik dan graag, wel goed luisteren dan he, want ik ben dol op aandacht! :-)
Zoals jullie dus weten ben ik een tijdje ziek geweest.
Eind September kon ik niet meer plassen en het vrouwtje is toen met mij naar de dierendokter gegaan.
Deze zei dat ik héél erg ziek was en dat hij mij meteen moest helpen, anders zou het niet goed aflopen.. ik had blaasgruis en dat zorgde ervoor dat ik verstopt ging zitten.
Die meneer heeft mij toen geprobeerd zo'n buisje bij mij in te brengen, waardoor mijn plasje uit mijn blaas zou lopen. Het lukte die meneer alleen niet zo goed, volgens het vrouwtje is hij wel 3 kwartier bezig geweest.
Uiteindelijk lukte het en mocht ik naar huis.
Een paar dagen later was ik wéér ziek en kon ik wéér niet plassen. Het vrouwtje heeft toen met de dierendokter gesproken en hij zei dat dat buisje dus niet genoeg werkte en dat ik dus geopereerd zou moeten worden.
Toen zijn wij naar een andere plaats gegaan, naar een kliniek voor zieke dieren. Het vrouwtje heeft mij toen achtergelaten bij een meneer in een witte jas.
Weet je wat die meneer heeft gedaan?? hij heeft een vrouwtje van me gemaakt! ja, echt! :-o hoe kan hij??
Ik was al een stuk van mijn stoere mannelijkheid verloren toen mijn vrouwtje mij ooit naar de dierenarts bracht om te 'laten helpen', maar nu heb ik ook geen piemeltje meer!! :-( Ik ging slapen en toen ik wakker werd, was die weg!
Ik vind dit nog steeds wat vreemd, maar ik raakte hier gelukkig redelijk snel aan gewend.
Volgens mijn vrouwtje was ik zó erg ziek, dat de meneer in de witte jas bang was dat ik niet meer wakker zou worden. maar gelukkig is dat allemaal goedgekomen. Volgens het vrouwtje moést mijn piemeltje wel weg, anders ging ik dood :-( nou ja, dat wil ik natuurlijk ook niet. Dus nu heb ik een vrouwtjes-plassertje. Die raakt minder snel verstopt door gruis.
Toen ben ik een paar dagen daar geweest en toen ging het heel goed en mocht ik weer naar huis. Wel had ik nog zo;n buisje in waar de plas dan uitliep. Vrouwtje moest erg veel dweilen toen haha. Later mocht dat buisje gelukkig weer eruit en kon ik zelf plassen, al dan wat angstig en moeizaam.
Hier zie je mijn vrouwtjes-plassertje. mijn buikje is nog wat rood, dat komt omdat ik een beetje bloed plaste. niet fijn.
Ik krijg nu speciale brokjes, die ik gelukkig erg lekker vind. die zorgen ervoor dat ik geen gruis meer krijg.
Ook krijg ik nog wat pilletjes, al vind ik die niet zo lekker dus het vrouwtje moet veel moeite doen om die bij me naar binnen te krijgen. wil ik niet! puh!
Dat ging een hele tijd goed, totdat ik in november ineens erge blaasontsteking kreeg, dat deed zeer bij het plassen joh! Ik heb toen nog meer pilletjes gekregen, maar die wilde ik niet. En toen stopte ik met eten en moest ik veel overgeven en gingen we wéér naar de dierendokter. Die zei dat ik vreemd genoeg wéér verstopt zat! De dierendokter zei ook dat mijn blaas en mijn plasbuis-spier niet goed met elkaar praatten...rare dokter, die kunnen toch ook niet praten? Hij zei dat wanneer mijn blaas een plasje erin had zitten, die tegen de plasbuis-spier zei dat hij het plasje eruit wilde en dan dus ging duwen.De plasbuis-spier luisterde dan echter niet en ging heel strak dichttrekken, waardoor het plasje er niet uit kon.
Dus moesten we weer met erge spoed naar die kliniek voor zieke dieren.
Het vrouwtje heeft mij toen weer achter moeten laten bij zo'n meneer in een witte jas. Die meneer vond ik eigenlijk niet zo aardig, want die ging met een naald in mijn blaas! En dat deed ZEER! .. :-( of nou ja...eerst eventjes, daarna voelde ik eigenlijk alleen een soort opluchting. Het vrouwtje was daar gelukkig bij en zij vertelde me dat die naald mijn plas uit mijn blaas haalde. :-o Hm..vreemd, maar ik voelde me er al wel een stukje beter door.
Nou ja, en toen later waren er allemaal lieve mensen, net zoals mijn vrouwtje, maar dan ook in die witte jassen. Die gaven mij eten en gingen met mij kroelen enzo. <3 Af en toe kwam er wel eentje om prikjes te geven of te kijken naar de naald die in mijn pootje zat.. infuus noemen ze dat geloof ik.
Weer later voelde ik me helemaal niet fijn. De witte jas meneer zei iets over een plasje dat in mijn buik lekte... snap ik niet, dat klopt toch niet? :-S Daarna ben ik ineens gaan slapen dus ik weet niet wat er toen is gebeurd. Maar toen ik wakker werd, had ik ineens allemaal kale plekken! mijn mooie vacht, geruïneerd! Nou ben ik een stoere vent dus ik geef er niet zoveel om dat mijn vacht niet netjes zit...maar allemaal kale plekken?
Ik ging me daarna steeds beter voelen en ze waren allemaal héél lief voor me. Lekker eten, vers water, lekker kroelen... maar ik wilde toch erg graag naar huis.
Dus ik was hééél blij toen ik mijn vrouwtje weer zag en ik mee naar huis mocht! :cheer:
Nu ben ik dus weer lekker warm thuis. Ik lig constant op schoot bij het vrouwtje. Lekker warm voor mijn blote buikje... willen jullie mijn oorlogswonden zien??
Kijk!! mijn nek!! een grote kale plek! Ik vraag me af wat ze daar hebben gedaan...het vrouwtje wist het ook niet :-S
En een kale plek op allebei mijn voorpootjes! daar hadden van die kleine buisjes in gezeten waar water doorheen stroomde ofzo...dat 'infuus' ding
Brrr! koud, dus gauw een foto maken! mijn buikje, mijn mooie buikje, kaal! :-( en er zit zo'n gek plekje op nu. volgens het vrouwtje mag ik ook niet aan dat plekje komen, daarom heb ik nu weer zo'n vervelende kraag om.
Kijk, hier zie je de kleine plekjes. Volgens het vrouwtje is de meneer in de witte jas daar iets aan het repareren geweest... ik snap het niet, maar ik hoop dat mijn haartjes snel weer aangroeien, brrr!
Het gaat nu in elk geval heel goed met me ^_^ Ik eet heel goed, ik drink wat -al gaat dat wat lastig met die stomme kraag- en ik slaap héél veel. het liefste bij het vrouwtje op schoot. vind ze vast niet erg. Ik was gisteren wel héél erg moe. Het vrouwtje wilde even opstaan, maar ik lag op schoot dus probeerde ze me wakker te maken, alleen sliep ik zó diep dat ik dus niet wakker werd. Vrouwtje schrok daar nogal van, raar vrouwtje. ze moet me gewoon laten slapen,simpel toch? :-)
Maar goed, uiteindelijk werd ik wel wakker en toen heeft ze me -na een grote knuffel- op het grote kussen gelegd. ook lekker warm!
Ik ben héél veel neusje-neusje aan het doen met mijn vrouwtje, dat vind ik fijn. <3
Het vrouwtje moet dan ook altijd lachen. Ze probeerde er een foto van te maken, maar ik vind dat altijd zo interessant dat ik dan de andere kant op kijk.
Ik word weer moe, dus ik ga lekker nog even de oogjes dicht doen. Lekker warm op schoot...
Ik wil jullie nog heel erg bedanken dat jullie zo lief zijn geweest voor mijn vrouwtje de afgelopen 2 maanden en dat jullie zoveel voor me hebben geduimd en kaarsjes hebben gebrand :) een neusje-neusje voor jullie allemaal!
een grote knuffel van mij, Mystic, en van mijn vrouwtje :)
***********************************
En dan nog even een kleine aanvulling van mijn kant :)
Vorige week vrijdag ben ik dus met spoed naar de kliniek in Putten gegaan. daarover kunnen jullie lezen in mijn vorige blog. (op hyves)
In het weekend dat Mystic daar was hebben ze een paar keer geprobeerd hem te katheteriseren, dit lukte echter totaal niet omdat hij plasbuis-spier zo verkrampt was. Ze hebben zijn blaas dus een paar keer leeg moeten halen door middel van de blaaspunctie. (dus met die naald)
Er werd mij verteld dat het al met al wel beter ging met Mystic. hij at een klein beetje, dronk, lag aan het infuus en was al iets alerter.
Maandagochtend kreeg ik telefoon..er waren foto's gemaakt en er lekte urine in Mystic zijn buikholte! :-o Vermoedelijk is zijn blaas die nacht gescheurd. Dit was dus een spoedgeval, meteen opereren! Urine is niet zo schadelijk in de buikholte als bijvoorbeeld een darmperforatie, maar dood zou hij er sowieso aan gaan! Ze moesten meteen opereren, en ze wisten niet wat ze er zouden aantreffen... een defect in de blaas zelf zou minder ernstig zijn dan bijvoorbeeld als het ergens verder in de urinebuis zat..
De blaas had vermoedelijk al een zwakke plek gekregen, door de operatie van de vorige keer, de druk die er elke keer op kwam te staan door de persdrang, door de blaasontsteking en misschien ook door de blaaspuncties.. hoe dan ook, er zat nu een scheur in. Dit was gelukkig 'makkelijk' te repareren dan als de scheur ergens anders had gezeten, maar de narcose was nog steeds van levensgevaar voor Mystic..
Spannende momenten dus!! :'( Ik kan je zeggen dat ik me wel eens fijner heb gevoeld.
Gelukkig uiteindelijk het verlossende telefoontje: De operatie was heel goed gegaan, beter dan ze hadden verwacht zelfs! De scheur was gerepareerd, ze hadden Mystic meteen van binnenuit gekatheteriseerd (tja als je daar dan toch bent he) en ze zagen ook dat Mystic een strictuur had, dus een vernauwing in de plasbuis, en die hebben ze ook geopereerd. Van wat ik begreep hebben ze 4 kleine sneetjes gemaakt, hoe dat het verhelpt weet ik ook het, het was zo'n stroom aan informatie. maar als het goed is, zou die spier nu niet meer zo moeten verkrampen. Het was ergens dus nog een 'geluk' dat Mystic zijn blaas gescheurd was, anders hadden ze die strictuur nooit gezien en zou Mystic misschien dáár toch weer problemen door ondervinden.
Ze hebben al met een een liter (!!) bloed, urine en andere troep uit Mystic zijn buikholte gehaald. De blaas gerepareerd, iets aan die strictuur gedaan... persoonlijk vind ik dat wel weer genoeg. :-s
Mystic moest de katheter 5 dagen inhouden. Hiermee scheen hij goed te plassen. Vrijdag mocht de katheter eruit en ook toen kon hij zelfstandig prima en pijnloos plassen! :-D
gisterochtend mocht ik hem dan eindelijk weer ophalen!! Ik ben naar huis gegaan met een erg blije kat!
Mystic is niet van mijn schoot af te krijgen, hij eet, drink en slaapt erg veel haha.
Dus al met al gaat het de goede kant op en we gaan er gewoon vanuit dat dit de laatste ellende in zijn leven is geweest en dat het vanaf nu alleen nog maar goed gaat!
Mystic is nu bijna zo'n 2000 euro waard, niet slecht voor een afvalbakkie ;-) míjn afvalbakkie <3
Geen opmerkingen:
Een reactie posten